Zeggen dat je een Leica wilt, is voor velen toegeven dat je een irrationeel verlangen hebt. En deels is dat ook zo: een premie betalen voor een tool die op papier hetzelfde presteert als een camera die half zoveel kost. Maar wie een M in handen heeft gehad, wie die millimeternauwkeurige ontspanknop heeft gevoeld en de rendering van de lenzen heeft gezien, weet dat er meer is.
De vraag in 2026 is niet of het de moeite waard is, maar welke het waard is voor jouw portemonnee en vooral voor jouw manier van fotograferen. En hier wordt de tweedehandsmarkt je beste bondgenoot (en ook een mijnenveld).
Eerst het belangrijkste: welke Leica koop je eigenlijk?
Leica is geen merk, het zijn drie verschillende bedrijven onder dezelfde naam. En dit is cruciaal voordat je in de buidel tast.
- Leica Camera AG (de bekende): de M, de Q, de SL en de lenzen. Hier zit de mythe, het prestige en de prijs.
- Leica (licenties): de D-Lux, de C-Lux en de V-Lux. Het zijn Panasonic of Fuji met Leica-firmware en een rood logo. Goede camera's, ja, maar niet 'de Leica' die je je voorstelt.
- Leica (verzamelen): speciale edities, gelimiteerde oplages en museumstukken. Daar gaan we niet op in: dat is investeren, geen fotografie.
In deze gids richten we ons op de eerste twee, omdat je die tweedehands met gezond verstand kunt kopen zonder een belastingadviseur nodig te hebben. De D-Lux zijn niet slecht: ze zijn uitstekend. Maar het is goed om precies te weten waar je voor betaalt.
De drie toegangswegen tot het Leica-ecosysteem
Als je op zoek bent naar tweedehands Leica-camera's, kom je drie heel verschillende families tegen. Elk heeft zijn eigen logica, voordelen en valkuilen.
1. M-meetzoekercamera's: het inwijdingsritueel (en geduld)
Een M is een handmatig scherpstelgereedschap met een optische zoeker die de scène buiten het kader toont. Het is ongemakkelijk, langzaam en veeleisend. Het is ook, voor velen, de puurste fotografische ervaring die er bestaat.
In 2026 zijn de tweedehands digitale M's gedaald naar bijna redelijke prijzen (als dat woord al bij Leica kan worden gebruikt). De M9, M240 en M10 zijn de drie grote toegangspoorten.
- Leica M9 (2009): de 18 MP CCD-sensor waar iedereen van houdt. Bekende problemen met sensorcorrosie (hoewel Leica ze destijds repareerde). Vandaag is het meer een verzamelobject dan een tool.
- Leica M240 (2012): de overstap naar CMOS. Betrouwbaarder, betere batterij, video (die niemand gebruikt). Het blijft een verstandige keuze als je een goed onderhouden exemplaar vindt.
- Leica M10 (2017): het zoete punt. Dunner, betere zoeker, bruikbare hoge ISO. Het is de moderne digitale M zonder de prijs van de M11 te betalen.
De vraag is niet 'welke is beter?' maar 'hoeveel ben je bereid te lijden?'. Want een M koop je om een beetje te lijden en veel te genieten.
2. Q-compactcamera's: de Leica voor mensen met haast
De Q-serie is Leica's antwoord op degenen die M-kwaliteit willen maar zonder het ritueel van handmatig scherpstellen. Vaste Summilux 28mm f/1.7-lens, snelle autofocus en een full-frame sensor die prachtig presteert. Ze zijn de duurste van de drie wegen, zelfs tweedehands, maar ook het makkelijkst aan te bevelen.
Het probleem: de originele Q (2015) wordt nog steeds voor hoge prijzen verkocht omdat het een beest is. De Q2 (2019) is de gebalanceerde optie. De Q3 (2023) is een hypotheek op wielen. Als je budget niet toereikend is, is het alternatief de compacte Leica D-Lux-serie, die dezelfde geest deelt maar niet hetzelfde is.
3. D-Lux en C-Lux: het logo als sticker
Hier moeten we eerlijk zijn: een D-Lux 7 is een Panasonic LX100 II met iets andere firmware en een betere afwerking. De foto's die het produceert zijn identiek. Is het de moeite waard om meer te betalen voor het logo?
Het hangt ervan af wat je zoekt: als je de echte Leica-ervaring wilt, nee. Als je een uitstekende camera wilt met een esthetische meerwaarde en betere doorverkoopwaarde, misschien wel. Tweedehands wordt het prijsverschil kleiner, dus het is niet gek.
Snelle vergelijking: welke gebruikte Leica past bij jouw budget
| Model | Gebruikte prijs (2026) | Sensor / Type | Voor wie het is |
|---|---|---|---|
| Leica C-Lux | Vanaf ~500 € | 1", zoom 24-360mm | Reizigers die alles-in-één willen |
| Leica D-Lux 7 | Vanaf ~650 € | Micro 4/3, zoom 24-75mm | Wie een geweldige camera met Leica-logo wil zonder zich blauw te betalen |
| Leica M9 | Vanaf ~1.800 € | CCD full frame 18 MP | Verzamelaars en puristen van kleur |
| Leica Q original | Vanaf ~2.200 € | Full frame 24 MP, 28mm f/1.7 | Wie M-kwaliteit wil zonder de handmatige modus |
| Leica M240 | Vanaf ~2.400 € | CMOS full frame 24 MP | Wie een betrouwbare digitale M wil zonder de M10-premie te betalen |
| Leica Q2 | Vanaf ~3.200 € | Full frame 47 MP, 28mm f/1.7 | De perfecte balans tussen kwaliteit en moderniteit |
| Leica M10 | Vanaf ~3.500 € | CMOS full frame 24 MP | Het beste punt van het M-gamma |
De prijzen zijn indicatief en variëren afhankelijk van staat, oplage en accessoires. Bij Camera Market controleren we elk exemplaar en geven we je de exacte prijs met 12 maanden garantie.
Op budget: wat te kopen (en wat te vermijden)
Minder dan 1.000 €: de eerlijke instap
Met dit budget kom je niet aan een M. Ook niet aan een Q. En dat is oké. De echte toegangspoort tot het tweedehands Leica-ecosysteem is de D-Lux 7 (of de vorige D-Lux 109, als je er een in goede staat vindt). Het zijn uitstekende camera's: Micro 4/3-sensor, lichtsterke lens en een formaat dat in een jaszak past.
De truc? Laat je niet voor de gek houden: dit is een Panasonic. Als je dat weet en toch het logo wilt, ga je gang. Als je op zoek bent naar de echte "Leica-look", spaar dan meer.
Van 1.000 € tot 2.500 €: het territorium van de oude M's
Hier komen de M9 (als je dapper bent) en de M240 (als je verstandig bent). De M9 heeft die CCD-kleur waar je verliefd op wordt, maar het is een camera uit 2009 met elektronica uit 2009. De M240 is lelijker, dikker en minder glamoureus, maar betrouwbaarder en je kunt er normale SD-kaarten in gebruiken en een accu die wat langer meegaat.
In dit bereik kun je ook een Leica Q original vinden, als je goed zoekt. Het is de slimste keuze: je krijgt de full-frame sensor, het Summilux-objectief en de Leica-ervaring zonder de hoofdpijn van handmatig scherpstellen. De Q is waarschijnlijk de beste prijs-kwaliteitverhouding van de hele tweedehands catalogus.
Van 2.500 € tot 4.000 €: het zoete punt
De M10 en de Q2. Twee tegenovergestelde filosofieën, twee uitstekende resultaten. De M10 is voor wie het volledige ritueel wil: objectieven wisselen, handmatig scherpstellen, voelen dat elke foto een beslissing is. De Q2 is voor wie de beste compactcamera wil die er bestaat, punt.
Als je van een spiegelreflex of moderne systeemcamera komt, zal de Q2 als een wonder aanvoelen. Als je van een filmcamera of een oude M komt, zal de M10 als de toekomst in het heden aanvoelen. Er is geen fout antwoord, alleen een ander.
Meer dan 4.000 €: de M11 en speciale edities
Als je budget boven de 4.000 € ligt, bevind je je op het grondgebied van de M11 (60 MP, elektronische sluiter, moderne constructie) of van beperkte edities die meer een investering dan een stuk gereedschap zijn. Bij Camera Market hebben we af en toe M11-units, maar ik zeg je hetzelfde als tegen een vriend: als je 4.500 € voor een camera hebt, kun je misschien beter een M10 en een tweedehands Summilux-objectief kopen. Het verschil in resultaten zal minimaal zijn; het verschil in ervaring, enorm.
Wanneer de Leica-premie gerechtvaardigd is (en wanneer niet)
Laten we bot zijn: in puur technische termen presteert een Sony A7III of een Fuji X-T5 even goed of beter dan de meeste gebruikte Leica's voor de helft van de prijs. Als je prioriteit ligt bij autofocus, video, burst of gewicht, koop dan geen Leica. Koop een moderne systeemcamera en klaar.
Maar als je op zoek bent naar:
- Het gevoel: dat klikje van de sluiter, de textuur van het metaal, de precisie van de instelwielen.
- De optiek: Leica-objectieven hebben een karakter (de "glow", het microcontrast, de lichtafval) dat niet te repliceren is met een adapter.
- De ervaring: fotograferen met een M dwingt je om na te denken voordat je afdrukt. Dat zie je terug in je foto's.
- De doorverkoop: een goed onderhouden Leica behoudt zijn waarde als bijna niets anders in de technologiewereld.
Dan is de premie gerechtvaardigd. Het is niet rationeel, maar fotografie is dat ook niet.
Veelgemaakte fouten bij het kopen van een tweedehands Leica
Hier is wat niemand je vertelt totdat je al betaald hebt:
- Een M9 kopen zonder de corrosie van de sensor te controleren: Leica bood gratis reparatie aan, maar niet alle units zijn door de werkplaats gegaan. Vraag om de geschiedenis of een testfoto op f/8 met een heldere hemel.
- De slijtage van de sluiter negeren: bij de M's is de sluiter een precisieonderdeel. Met meer dan 100.000 opnamen kunnen de reparatiekosten de waarde van de camera overschrijden. Vraag om de sluiterteller (hoewel die gereset kan worden, dus wees op je hoede voor verdacht lage cijfers).
- Een Q kopen zonder de afdichting te controleren: De originele Q is niet bijzonder stofbestendig. Controleer het objectief met een zaklamp en zoek naar interne stofdeeltjes.
- Betaal de "Leica-belasting" op accessoires: de externe zoeker, het hoesje, de riem... Alles is erg duur en bijna alles heeft alternatieven van derden die net zo goed werken.
- De camera niet uitproberen voordat je koopt: een M-meetzoekercamera is een precisie-instrument. Als de scherpstelpatch niet gecentreerd is of de afstandsmeter speling heeft, is de camera nutteloos. In een fysieke winkel kun je dit controleren; online, zoek verkopers met garantie en een duidelijk retourbeleid.
- "Leica" verwarren met "beter": een D-Lux is niet beter dan een Fuji X100V. Een M is niet beter dan een Sony A7R V. Ze zijn anders. Als je een Leica koopt in de verwachting dat het "de beste" is, zul je teleurgesteld worden. Als je het koopt in de verwachting dat het iets andersis, zul je er verliefd op worden.
Onze aanbeveling per profiel (zonder omwegen)
- Als je nieuw bent in dit en je wilt een uitstekende camera: Tweedehands originele Leica Q. Het is de beste toegangspoort tot de Leica-wereld zonder het trauma van handmatig scherpstellen.
- Als je al weet wat je doet en je wilt de M-ervaring: Leica M240 met een Summicron 50mm. Het is de klassieke combinatie voor minder dan €3.500.
- Als je het logo wilt maar een beperkt budget hebt: Leica D-Lux 7. Wetende wat het is, is het een slimme aankoop.
- Als je het beste wilt zonder discussie: Leica Q2. Punt. Er is geen debat.
Het eerlijke oordeel
Tweedehands Leica's zijn in 2026 een rationelere aankoop dan ooit. De afschrijving heeft al plaatsgevonden (de eerste eigenaar betaalde de nieuwigheidspremie), de kinderziektes van de eerste digitale modellen zijn gedocumenteerd en de markt zit vol met goed onderhouden exemplaren van mensen die een M kochten, hem twee keer gebruikten en in de kast legden.
Maar: bedrieg jezelf niet. Een Leica maakt je geen betere fotograaf. Maar het zorgt ervoor dat je eropuit wilt gaan om te fotograferen, en dat is al veel. Als je besluit, hebben wij bij Camera Market gecontroleerde exemplaren met 12 maanden garantie. En als je twijfelt tussen twee modellen, schrijf ons dan: we vertellen je welke je moet vermijden, niet alleen welke je moet kopen.
De enige vraag die er echt toe doet is deze: wat wil je dat de camera voor jou doet? Beantwoord dat eerst en de rest zal gemakkelijk zijn.